Trainingen
Licentiehouders
Boeken
Therapeuten die werken vanuit het WKS Model
Coaches in het WKS Model
Artikelen & Achtergrond informatie
Nieuws
Links
Contact

Model

Hieronder kunt u kiezen uit de drie verschillende modellen:



   






















Het model binnen de gezondheidszorg


In een verzorgingshuis verzorgt de centrale keuken alle maaltijden. Mevrouw Gerritsen is het daar niet mee eens en heeft dat al verschillende malen aangegeven. Ze is een expert in tomatensoep maken, en wil dat graag blijven doen. Iedere keer als ze dat zegt, krijgt ze nul op het rekest. “Mevrouw, we hebben hier een goede kok en die kan heerlijke tomatensoep maken. U hebt uw rust wel verdiend, laat U zich nu maar lekker verwennen.” Mevrouw Gerritsen is niet gevoelig voor die uitleg van verzorgenden. Ze vindt het eten niet lekker, ook al is het nog zo gezond (betutteling). Ze gaat hierover de strijd aan met verzorgenden en medebewoners. De sfeer wordt danig verpest aan tafel. Het personeel ziet mevrouw Gerritsen steeds meer als een lastige cliënt. Ook heeft zij een manier gevonden om anderen aan het werk te houden: regelmatig laat ze bestek op de grond vallen en dan belt ze of iemand het komt oprapen. Zo uit ze haar verzet.
Het kan ook anders. In de oplossing van het verzorgingshuis: alleen de kok in de keuken bereidt maaltijden, wordt mevrouw Gerritsen niet serieus genomen. Ze zal haar gelijk willen halen. De verzorgster kan ook een kader neerzetten, en het proces van mevrouw Gerritsen volgen. Zij heeft de vaardigheden om zelf soep te maken voor het groepje medebewoners. Dan krijgt ze erkenning en waardering, en er ontstaat sfeer en betrokkenheid. Het betekent een taakverlichting voor het personeel, omdat meerdere bewoners betrokken worden bij de voorbereiding van de maaltijd, en elkaar ondersteunen.

Als mensen in afhankelijke situaties zelf de regie houden of krijgen over hun leven, blijken ze veel verantwoordelijkheden aan te kunnen. In de praktijk is het uitgangspunt vaak: zorgen voor de ander, zonder dat hulpverleners zich voldoende afvragen of die persoon dat wil. In het WKS model, ontwikkeld door Willem Kleine Schaars, wordt een persoon begeleid door een zaakwaarnemer en een procesbegeleider. De zaakwaarnemer ondersteunt het individu in zijn weg naar de balans in zelfbepaling. Hij overlegt en structureert waar nodig, om overvraging te voorkomen. De procesbegeleider begeleidt het proces tussen cliënt en zaakwaarnemer, en ziet erop toe dat het verantwoord verloopt. In wezen toetst hij de machtspositie van de zaakwaarnemer tegenover de afhankelijke cliënt. Hij geeft feedback zonder zich inhoudelijk met het probleem te bemoeien.


» index





















Het model binnen het onderwijs

Een groot deel van zijn jeugd heeft een kind te maken met onderwijs. Het opdoen van kennis staat daarin centraal. De kinderen worden daarbij ondersteund door docenten. Hoe meer een kind weet en hoe meer vaardigheden het onder de knie krijgt, hoe beter zijn schoolresultaten zullen zijn; en hoe hoger de maatschappelijke doelen die hij kan bereiken. Maar er is in het onderwijs een belangrijke vaardigheid die onderbelicht wordt: communicatie. De structuur van de lessen laat daar vaak geen ruimte voor. Leerkrachten, die didactisch geschoold zijn, staan alleen voor grote klassen; ze moeten kennis overdragen en ook de interacties in de gaten houden. Dat lukt niet; in iedere klas wordt gepest en doet zich lichamelijke agressie tussen leerlingen voor. Als we het WKS model integreren in het schoolsysteem, biedt dat een handvat om sociale vaardigheden een plek te geven. Leerlingen krijgen dan een betere basis om zich staande te houden in moeilijke situaties, en om vaardigheden te ontwikkelen die net zo belangrijk zijn als kennis. Het model biedt leerkrachten handvatten om de regie over een klas te houden; en het ontwikkelingsproces van de kinderen centraal te stellen, zowel didactisch als communicatief De leraar of mentor is de zaakwaarnemer en volgt dit proces van de kinderen. Hij toetst oplossingen maakt verantwoordelijkheden kleiner wanneer iets niet goed gaat. De procesbegeleider is een leraar die altijd buiten het probleem staat maar wel actief is in het ondersteunen van de communicatie tussen leraar en kind(eren) en anderzijds tussen de kinderen onderling.



» index


























Het model binnen opvoeding

Ieder mens heeft een eigen kader. Dit verschilt per persoon. Een kader geeft aan hoe groot de mogelijkheden van iemand zijn. Bij een groot kader zijn de mogelijkheden groot. Bij een kind worden de kaders steeds groter.

Als ouders en kinderen strijden, komen ze op voor hun eigen mening; ze horen daardoor vaak niet wat anderen vinden. Een kind voelt twee mensen, zijn ouders, tegenover hem staan die niet naar hem luisteren en altijd iets anders vinden. Communicatie is dan moeilijk. Wanneer je een kader neerzet bij een kind, krijgt dit altijd de ruimte om een oplossing te zoeken. Door zijn oplossing te toetsen krijg je zicht op zijn belevingswereld. Zo kan je zijn ontwikkelingsproces volgen en overvraging of betutteling voorkomen. Ook al noem je het niet zo, thuis gebruiken mensen het WKS-model ook en heeft het meerwaarde. Bij een conflict tussen ouders en kind zal volgens het WKS-model de ene ouder confronteren en de andere de procesrol op zich nemen. Het is belangrijk dat een van beide ouders buiten het probleem blijft; en de communicatie tussen de andere ouder en het kind ondersteunt. Je krijgt dan zicht op de belevingswereld van het kind, en kunt het beter begrijpen.

 
» index